Özerklik kavramını bireysel güç ve üstünlüğün bir göstergesi olarak görmek, modern başarı odaklı toplumun ürettiği ve ağır sonuçlar doğuran bir yanılgıdır. Çünkü gerçek özerklik, psikanalist Arno Gruen’in bu kitapta açıkça gösterdiği gibi, kişinin kendi duygu ve ihtiyaçlarıyla tam bir uyum içinde olmasıdır. Oysa başarı ve verimlilik odaklı zihniyet, pek çok insanın kendisiyle bağ kurmasını engeller. Eğitim ve toplumsal baskıların dayattığı boyun eğme canlılığı, yaratıcılığı ve sevme yetisini köreltir. Bu kayıp insanları hem bağımlı hem de itaatkâr kılan bir kişilik yapısına sürükler ve bu da kendine ihanetle sonuçlanır. Bu kitap daha insancıl bir dünyanın hâlâ mümkün olduğuna inanan, uyuma ve yüzeysel adaptasyona değil hissedebilme cesaretine, duyarlılığın bilgeliğine ve içsel bütünlüğün gücüne yönelenleri güçlendirmek umuduyla yazıldı. Amacım duygudan kopmuş soyut düşüncenin egemenliğine karşı, duygulara dayalı bir gerçeğin bilimsel alandaki yerini yeniden inşa etmeye küçük de olsa bir katkı sunmak.
