Bazen insanın hayatını değiştiren şey büyük bir karar değildir; bir mağazanın kapısından dışarı atılan ilk adım, geçmişten kalan bir yemek kokusu, bir bankta yabancının uzattığı sigara, bir çocuğun çizdiği anahtar deliği ya da yıllardır kesilmek istenen bir çınarın gövdesindeki yaradır.Duvarda Bir Tuğla, kalabalığın içinde gözden kaçan hayatlara yaklaşan bir öykü kitabı. Vivaldi’nin notaları arasında kendi sesini yeniden duymaya çalışan bir gençten, bir tabak Ahlam Sultan Kebabı’nda yitirdiği ülkesini ve ailesini arayan Ali’ye; kimin doğru, kimin yalancı olduğunun sürekli yer değiştirdiği bir meydandan, bir anneyle kızının yıllara yayılmış hesabında belleğin karanlık odalarına giriyor; Leyla’nın “Mesai”sinde annelik, yoksulluk ve çıkışsızlığın birbirine nasıl düğümlendiğini gösteriyor.Bazen yalnızca tek cümlelik bir resim, bir evin içinde söylenemeyenleri anlatmaya yeter. Bazen yıllarca suçlanan bir ağaç, aslında insanın bakamadığı kendi yarasını taşır. Bazen basit bir tost siparişi gündelik hayatın absürtlüğüne dönüşür. Bazen de bir parkta uçuşan serçeler, çocuklar, ağaçlar, köpekler ve Ankara’nın martıları, öykünün hayatın tam ortasında zaten var olduğunu hatırlatır.Gülsüme Köse Kılıçarslan; acıyı büyütmeden, ironiyi bağırmadan, insanı yargılamadan bakıyor karakterlerine. Birbirinden uzak görünen hayatları aynı yerde buluşturuyor: insanın görülme, hatırlanma, sevilme ve kendi hikâyesinin içinde bir yer açma ihtiyacında.Çünkü bazen bir hayatı ayakta tutan da, yerinden sökülünce her şeyi değiştiren de duvarda yalnızca bir tuğladır.Zeynep ÇOKRAN
