İnsan hayatı çoğu zaman yüksek sesli kırılmalarla değil, kimsenin fark etmediği küçük anlarla değişir. Ona İyi Bak’taki öyküler insanın yeri geldiğinde kendine bile itiraf edemediği bu geri dönülmez anların çevresinde dolaşıyor. Yas, kayıp, suçluluk ve unutma, gündelik hayatın olağan akışı içinde, soğukkanlı ama derin bir dille görünür kılınıyor. Nurhan Şahinkaya ilk öykü kitabı Bir Yerden Kırılır’da kurduğu anlatı evrenini Ona İyi Bak’ta derinleştiriyor. Eksiltmeye dayalı anlatımıyla suskunluğu hem tema hem de yapısal bir araç olarak kullanıyor. Söylenmeyenler söylenenlerden daha uzun süre yankılanıyor, anlam okurun zihninde tamamlanıyor. Bu öykülerde yaşamın belirleyici anları yüksek sesle yaşanmıyor. Bir bakışta, ertelenmiş bir sözde, yerini bulamamış bir duyguda saklı her şey. Dünya aynı yerde duruyor ama insan yer değiştiriyor. Ona İyi Bak okuruyla sessiz bir devir teslim gerçekleştiren, bitip devam eden bir kitap.
