Belki hayatın en garip taraflarından biri şudur: İnsan, yaşarken yaşadığının anlamını çoğu zaman bilemez. Bir günün sıradan olduğunu düşünürsün. Sonra yıllar geçer. Ve o günün, hayatındaki bir dönüm noktası olduğunu anlarsın. Bir konuşmayı önemsiz sanırsın.Yıllar sonra tek bir cümlesini hatırlarsın. Bir insanı hayatının en önemli insanlarından biri sanırsın. Sonra yollar ayrılır. Bir şehirden ayrılırken yalnızca bavulunu taşıdığını düşünürsün. Oysa içinde koca bir dönem taşımışsındır. Bir sabah aynaya bakarsın. Yüzün aynıdır. Ama sen değilsindir artık. İşte insanın değişimi biraz böyledir. Büyük gürültülerle gelmez her zaman. Bazen kimse fark etmeden olur. Bir düşünce değişir. Bir bakış değişir. Bir şeye verdiğin anlam değişir. Bir zamanlar dayanamadığın şeye artık sessizce bakarsın.Bir zamanlar peşinden koştuğun şey için artık dönüp bakmazsın.Bir zamanlar kendinde eksik gördüğün şeyi artık eksiklik olarak görmezsin.Ve bir gün anlarsın:Sen değişmişsin.Belki hayat değişmedi. Belki insanlar aynı kaldı.Belki sokaklar, evler, işyerleri, yollar, sabahlar ve akşamlar hâlâ aynı.Ama sen artık aynı yerden bakmıyorsun.İşte bu kitap tam olarak o değişimin peşine düşüyor. İnsanın kendisini yeniden bulmasının.Kaybettiklerinin içinden kendine bir yol açmasının. Geçmişini inkâr etmeden geleceğine yürüyebilmesinin. Ve en önemlisi; kendisiyle yeniden tanışmasının.Bu bir “nasıl mutlu olunur?” kitabı değil. Çünkü mutlulukbir formül değil. Bu bir “hayatını şu şekilde değiştir” kitabı da değil. Çünkü herkesin hayatı başka bir yerden başlıyor. Bu kitap dahaçok bir yolculuk. Bazen bir pencerenin önünden geçeceğiz. Bazen eski bir evin içinde duracağız.Bazen bir sahilde oturacağız. Bazen bir bavul açacağız.Bazen yıllardır açılmamış bir mektuba bakacağız. Bazenbir saatin durmuş akrebinde kalacağız.Bazen bir çocuğun gözünden dünyaya bakacağız.Bazen büyümüş hâlimizin neden hâlâ bazı şeylerden korktuğunu anlamaya çalışacağız.Ve bütün bunların arasında bir şeyi arayacağız: Kendimizi.Belki bulacağız.Belki bulduğumuzu sandığımız yerde yeniden kaybedeceğiz.Belki yolun sonunda aradığımız şeyin başka bir şey olduğunu anlayacağız.Ama yürümeye devam edeceğiz.Çünkü bazı yollar varılacak yer için değil, insanı dönüştürdüğü için değerlidir.
