Modern Amerikan edebiyatının en güçlü seslerinden biri olan, sıklıkla Herman Melville ve William Faulkner gibi devlerle kıyaslanan Cormac McCarthy, kariyeri boyunca Güney gotiği, Western ve postapokaliptik türlerde verdiği birbirinden başarılı eserlerle Pulitzer, National Book, National Book Critics Circle ve MacArthur Fellowship gibi ödüllerin sahibi oldu. Uzun bir sessizliğin ardından kariyerinin jübilesi niteliğini taşıyan ikilemenin ilk kitabı Yolcu ise hayata çok yönlü, muazzam ve zihne kazınan bir bakış atıyor. 1980’li yıllar, Mississippi’de gece saatlerinde Bobby Western dalgıç kıyafetini giyip karanlık sulara dalmıştır. Dalış lambası batık jeti aydınlattığında koltuklarına bağlı duran dokuz ceset görür. Ancak kaza alanında pilotun uçuş çantası, uçağın kara kutusu ve onuncu yolcu kayıptır. Peki ama nasıl? Western şans eseri kendisini karanlık bir komplonun ortasında bulur. Peşinde rozetli adamlar, Hiroşima’ya atılan korkunç bombanın mucidi olan babasının hayaleti ve kız kardeşi vardır. New Orleans’ın gürültülü barlarından Florida kıyılarındaki terk edilmiş bir petrol kulesine kadar Amerika’nın güneyini baştan başa turlayan Yolcu; trajedinin geride bıraktığı o silinmez pişmanlığı ve evrenin sağır edici sessizliğini âdeta kutsal bir metin gibi işleyen, çağımızın en büyük edebiyat dehasının dünyaya ve insana veda niyetine bıraktığı son başyapıt. “Komik, tuhaf ve tekinsiz cümlelerle o kadar dolu ki, diğer yazarlar önümüzdeki 150 yıl boyunca epigraflarında bu kitaptan satırlara yer verecek.” —The New York Times “McCarthy o güçlü edebi dehasını hem fiziksel dünyanın milimetrik detaylarına hem de teorik olanın tekinsizliğine yöneltiyor. Karşımızda tam anlamıyla, yalnızca Cormac McCarthy’nin yazabileceği türden bir metin var.” —Los Angeles Times
