Patriçia’yı, bakışları derin, sevme duygusuyla dopdolu bir kız çocuğu kucak dolusu çiçek buketiyle karşıladı. Belinde mavi kuşağı, dizlerinin üzerindeki dalgalı eteği; yakası işlemeli, omuzları kabarık, dantelli, kar beyazı elbisesiyle, kendi çocukluk yıllarına götürmüştü onu. Doğrudan gözlerinin içine bakıyordu kız. “Kalós írthate agapití Güzide,” dedi. Güzide’yi Türkçe söylemişti küçük kız. Gözleri parladı Güzide’nin. “Benim adım Patriçia… Sizin isminizi vermişler bana. Elinizi tutmaktan büyük mutluluk duydum efendim…”1920’li yıllardaki Mübadeleden hemen önce. Kızılhaç vapuruyla Midilli’ye geçmeye karar veren bir aile, telaş içerisinde, eşyalarını yüklerken kızlarını Ayvalık’ta unutur. Midilli’den Ayvalık’a göç eden bir ailenin kızı sahiplenmesi, kızın aileyi benimsemesi yeni hayatlar ortaya çıkarıyor. Ayvalık’ta yaşanan birçok öykünün bağlantılarını bir deniz kazası ekseninde kurgulayan Halil Genç, benzeri yazılmamış bir roman ortaya koyuyor. Ayvalık’ın büyüleyici doğası, Ayvalık’tan Midilli’ye kaçış, insan kaçakçılığı, dil kardeşliği, din barışı, doğanın yağmalanması, Ayvalık’ta ilk radyo… Birçok bölümünü yeniden okumak isteyeceğiniz bir roman.
