“Türkiye’de siyasal partiler pratikte nasıl işliyor? İnsanlar siyasal partilere ne yoldan ve hangi amaçlarla giriyor? Partililer hangi kaygılar ve zihinsel kodlarla, içinden çıktıkları toplumsal dokuyla nasıl bir etkileşim içinde çalışıyor? Tüm bunlar yaptıkları siyaseti ve demokrasi, refah ve toplumsal barış gibi sonuçları nasıl etkiliyor? Mevcut müessir partileri bu açılardan karşılaştırmak yoluyla neler öğrenebiliriz?” Toygar Sinan Baykan ve Murat Somer, İstanbul’un yoğun göç alarak kısa sürede geometrik bir hızla büyüyen ilçesi Esenyurt örneğinde, Türkiye’de siyasetin nasıl işlediğini inceliyorlar. Yerel siyasal elitlerin, yani siyasetin patronlarının, himaye ve temsil ağlarını nasıl ördüklerini, siyasetin finansmanının nasıl işlediğini gösteriyorlar. Partiler ve Patronlar adı, buradan geliyor. Adalet ve Kalkınma Partisi, Cumhuriyet Halk Partisi, Halkların Demokratik Partisi ve İyi Parti’yi ayrı ayrı ele alan kitap, üyelik yapısı, parti içi iletişim, örgüt-seçmen ilişkisi vs. açısından partiler arasındaki ortaklık ve farkları da görmemizi sağlıyor. AKP’nin “popüler aracı-devlet” işlevine ayrıca eğilerek… Popülizm ve klientalizm üzerinden siyasal parti evreninin gerçekliğine etnografik bir hassasiyetle ışık tutan Partiler ve Patronlar, Esenyurt vakasıyla Türkiye’nin dününü, bugününü ve yarınını daha derinlikli görebilmemize de yardımcı oluyor ve dünyadan örneklerle paralellikler de kuruyor.
