Osmanlı Kanonu, çokdilli bir imparatorluğun edebi mirasını yeniden düşünmeye çağırıyor. Türkçe, Arapça ve Farsça geleneklerin kesiştiği bu dünyada “kanon”un nasıl kurulduğunu, hangi metinlerin merkeze alınıp hangilerinin dışarıda bırakıldığını sorguluyor. Ziya Paşa’nın Harâbât’ından Ahmet Midhat ve Muhammed el-Müveylihî’nin romanlarına, Corcî Zeydân’dan Tanpınar’a uzanan bir çizgide, edebi mirasın ulus-devlet sınırlarını aşan dolaşımını izliyor. Kanonu yalnızca bir metinler bütünü değil; seçme, dışlama ve yeniden yorumlama süreçlerinin toplamı olarak ele alan bu çalışma, Osmanlı edebi dünyasının sınırlarını yeniden çizerken geçmişin çokdilli seslerini bugünün edebiyat dünyasına taşıyor.C. Ceyhun Arslan, Koç Üniversitesi Karşılaştırmalı Edebiyat Bölümü’nde öğretim üyesidir. Geç Osmanlı ve Osmanlı sonrası Ortadoğu’suna yenilikçi bir bakış getiren Osmanlı Kanonu, Türk ve Arap ulusal edebiyatlarının birbirlerini nasıl şekillendirdiğini anlatmakla kalmayıp çokdilli Osmanlı edebiyatı “haznesi”ne dair güçlü bir teorik analizin de peşinden gidiyor. Çokanlamlıkültürel tercümelere dair yapılan bu ayrıntılı çalışmanın, pek çok alandan uzmanın ilgisini çekeceğine şüphe yok. – Erdağ Göknar, Duke Üniversitesi C. Ceyhun Arslan, ufuk açıcı çalışmasında Ortadoğu edebiyatlarının on dokuzuncu yüzyıldaki çokdilli Osmanlı kanonu içinden çıkarak, yirminciyüzyıldaki tek dilli Arap, Fars ve Türk ulusal edebiyatlarına ve yirmi birinci yüzyıldaki çeviri dünya edebiyatına uzanan serencamında kavramların ve analitik paradigmaların dönüşümünü gösteriyor okura.– Wen-chin Ouyang, SOAS, Londra Üniversitesi
