Nijinsky 1889 yılında doğdu. Anne-babası gibi baleye gönül verdi. Sankt-Peterburg Bale Akademisi’nde eğitim gördü. Amerika ve Avrupa’da pek çok kez sahne aldı. Bedenini kusursuzca kullanırken, dış dünyanın gerçekliğinden uzaklaşmaya başladı. 1919 yılında geçirdiği bir sinir krizinin ardından, şizofreni teşhisiyle hayatının son 30 yılını kliniklerde geçirdi. Günlükleri ölümünden sonra eşyaları arasında bulundu. Nijinsky’nin Günlüğü bugün bile uyumsuzluğu besleyen bir muamma olmayı sürdürüyor. … yüzü pastel renkte, bakışları esrik, genç bir deli (…), farklı bir yaşam biçimi ortaya koyan her şey adına ve sanki doğanın buyruğuyla, büyülenip olduğum yerde kaldım –bir kalabalığın içinde kaybolmuş bir kelebek görsem aynen böyle olurdu işte–, onun o doğal, kanatlı, şımarık ve rengârenk zarafetinin havada çizdiği kıvrımları seyre daldım. Marcel Proust İki kişi uykuya daldı neredeyse her gece birinin düşlerinde çamur birinin düşlerinde Asya biri zepline gider biri Nijinsky’ye Leonard Cohen (Two went to sleep)
