Felakete başka bir açıdan bakmak mümkün müdür? Geleceği ortadan kaldıran, bildiğimiz dünyanın radikal sonunu imleyen ekolojik felaketin insanda harekete geçme isteği uyandırıp “tüm değerlerin yeniden değerlendirilmesi”nin önünü açması söz konusu olabilir mi? Henk Manschot Nietzsche ve Yeryüzü'nde tam da bu sorudan yola çıkar. İlk etapta yaptığı şey Nietzsche’nin eserleri ile yaşamı arasındaki gizli kalmış bağlantıyı göstermektir. Nietzsche’nin Zerdüşt’ü yaşam tarzı ile düşünme biçimi arasındaki paralelliği en iyi ortaya koyan eseridir. Manschot’a göre Nietzsche bu kitapta yalnızca insanlığı kemiren hastalığı teşhis etmekle kalmaz, aynı zamanda “yeryüzüne sadık” kalan başka bir yaşam çağrısında da bulunur. Yeryüzüne daha sadık bir yaşam… Ama nasıl? Manschot tahakküme dayalı Batı kültürünün, yeryüzüyle ilişki kurma biçimlerinden yalnızca birini tatbik ettiğini ısrarla vurgular. Bu kültürün dışarıda bıraktığı yerel kültürler ise bu dünyadaki başka yaşam tarzlarını keşfetme çabasında insanlık için yol gösterici olabilir. Ekolojik düşüncenin böylesi Nietzscheci bir yaşam felsefesine gereksinimi vardır: Çünkü ekolojik krizi aşmak, günah çıkarma ya da yüzleşme pratikleriyle değil, ancak yeryüzünü temel alan yeni değerlerin yaratılmasıyla mümkündür. Bruno Latour, Isabelle Stengers, Peter Sloterdijk gibi çağdaş yazarların düşüncelerindeki Nietzscheci öğeleri ustalıkla saptayan Manschot’un eseri, Nietzscheci bir çevre felsefesinin el kitabı olacak nitelikte…
