Bu çalışma, vatandaşlık kavramını yalnızca pozitif hukuk kuralları çerçevesinde değil; tarihsel gelişimi, anayasal temelleri ve karşılaştırmalı hukuk perspektifiyle ele alan kapsamlı bir inceleme sunmaktadır. Eserde, vatandaşlık kavramının Antik Yunan ve Roma'dan günümüze uzanan tarihsel dönüşümü incelenmekte; vatandaşlık, millet, milliyet, tabiiyet, uyrukluk, etnisite, azınlık ve çok kültürlülük gibi kavramlar arasındaki ilişki açıklanmaktadır. Ardından 103 farklı devletin anayasası karşılaştırmalı olarak değerlendirilerek, vatandaşlık tanımlarının benimsedikleri anayasal yaklaşımlar sistematik bir sınıflandırma içerisinde ortaya konulmaktadır. Çalışmanın son bölümünde ise Türk vatandaşlık hukukunun Osmanlı Devleti'nden başlayarak Cumhuriyet dönemi anayasal gelişimi ele alınmakta; 1921, 1924, 1961 ve 1982 Anayasaları vatandaşlık anlayışı bakımından incelenmektedir. Özellikle 1982 Anayasası'nın 66. maddesi; anayasal hükümler, yüksek yargı kararları, doktrindeki görüşler ve karşılaştırmalı hukuk verileri ışığında kapsamlı biçimde analiz edilmekte, vatandaşlık tanımının hukuki niteliği ve kapsayıcılığı bilimsel bir bakış açısıyla değerlendirilmektedir. Karşılaştırmalı anayasa hukuku ile Türk vatandaşlık hukukunu birlikte ele alan bu eser; anayasa hukuku, vatandaşlık hukuku ve kamu hukuku alanında çalışan akademisyenler, araştırmacılar, lisansüstü öğrenciler, hukuk uygulayıcıları ve konuya ilgi duyan tüm okuyucular için önemli bir başvuru kaynağı niteliği taşımaktadır.
