Klasik tasavvufun en büyük otoritelerinden Ebû Nasr es-Serrâc’ın kaleme aldığı el-Lüma‘, İslam düşünce tarihinde tasavvufun hakikat, sınırlar ve esaslarını düzenli bir biçimde ortaya koyan ilk kaynaklardandır. Horasan’ın fütüvvet ruhuyla yoğrulmuş, ilim sevdasıyla İran, Irak, Suriye ve Mısır’ı aşındırmış Serrâc, bu abidevi eserinde Kur’an ve Sünnet’in kaynaklık ettiği, makul ve sarsılmaz bir tasavvuf anlayışı inşa ediyor. Cüneyd-i Bağdâdî ve Sehl b. Abdullah et-Tüsterî gibi uluların izini süren bu eser, çağdaşı diğer eserlerden daha geniş, sistemli ve özlü yapısıyla ayrılır. Eser, makam ve hâllerden tasavvuf adabına, sema ve vecdin sırlarından şathiyelerin yorumuna kadar tasavvufun on üç temel alanını derinlemesine incelerken, tasavvufa yöneltilen tenkitlere de cevap veriyor. Serrâc, sadece hakiki sufilerin yolunu aydınlatmakla kalmıyor; mukallitlerin, şekilcilerin ve sapkınların düştüğü hataları da gözler önüne seriyor. Gazzâlî’den Kuşeyrî’ye, Sülemî’ye kadar asırlar boyu İslam düşüncesini şekillendiren dehalara kaynaklık etmiş bu saklı hazine, tasavvuf tarihinin köklerine inmek isteyen her okur için vazgeçilmez bir başvuru kaynağı.
