1402-1413 yılları arasındaki iç savaş, Osmanlı tarihinin en karmaşık ve en çarpıcı dönemlerinden biridir. Siyasî istikrarsızlığı sebebiyle genellikle Fetret Devri olarak anılan bu yıllar, aslında Osmanlı tarihinin tali bir aralığı değil, başlı başına müstakil bir tarihsel safhayı teşkil eder. Bu kitap, Yıldırım Bayezid’in 1402’de Ankara Savaşı’nda Timur’a yenilmesi ve ardından Osmanlı hâkimiyet alanının parçalanmasıyla başlayan süreci bir bütün olarak ele almaktadır. Timur’un Anadolu’dan çekilmesinin ardından Osmanlı ülkesinde ortaya çıkan tablo, Bayezid’in oğulları arasında patlak veren ve yerli unsurların yanı sıra yabancı güçlerin de dâhil olduğu kanlı mücadelelere sahne olur. Bu iç savaşlar sırasında, özellikle nihai galip olan ve kardeşlerini ortadan kaldırmasını meşrulaştırmak zorunda kalan Çelebi Mehmed’in çevresinde, Osmanlı tarih yazıcılığının en erken örnekleri kaleme alınır. Eser, mevcut kaynaklar ışığında olayları ayrıntılı biçimde inşa ederken, aynı zamanda dönemin siyasî kültürünü ve bu kültürün tarih anlatılarına nasıl yansıdığını da çözümlemektedir.
