Osman Şahin öykü evreninin bütün renklerini, dokusunu taşıyan birikimin özgün örneklerini içerir Ay Bazen Mavidir ve Selam Ateşleri. Yazarımızın, meseleleri bir dil kurma bilinciyle birlikte ele alma düşüncesini pekiştirdiği her bir öyküsü ülke gerçeğine yeniden bakmanın ne anlama gelebileceğini de gösterir bize. Zamanın ruhuna tanıklık dediğimiz gerçekliğin bugüne ve yarına dönük insan-doğa öyküleridir her biri. Türkçenin tınısını hissettiren, hayata dönük bakışın duruluğunu anlatan bir anlatıcıyla karşı karşıyayız burada da. Osman Şahin’in öykülerinde doğa betimlemeleri öylesine canlı, somut ve çarpıcıdır ki bunlar, neredeyse başlı başına birer doğa öyküsüdür; öykü kahramanları doğanın unsurlarıyla birer arkadaş gibi, yakın bir dost gibi konuşur, bazen de anlatıcı, hayvanların ve ağaçların diliyle söze karışır. Çiğdem Ülker Yer yer masal anlatıcısı, destan söyleyicisi tutumuyla karşımıza çıkması onu “bilge-anlatıcı” kılar. Şahin, anlattığı yerin, doğanın ve insan gerçeğinin içinde biridir. Onun öykülüğünün çıkış noktasında doğup büyüdüğü, gezinip gördüğü, yaşadığı coğrafya, eğitimini aldığı Köy Enstitüleri vardır. İşte bu dünyayı kurma/okuma bilgisinin kaynağı Dicle Köy Enstitüsü’dür. Oradan hareketle kendi anlatı evrenini oluşturmuştur. Feridun Andaç
